Mn creatieve schryfsels

deel 21. enjoy =D een iets langere, maar ik heb ook véél te vertellen =)

Tom POV
Ik haat een vliegtuig. Ik voel me er niet op mijn gemak en ik heb er vreselijk weinig plaats. Gelukkig zit er nu een wondermooi iemand naast mij. Onopvallend hou ik Mercy's hand stevig vast. Af en toe kijkt ze eens bemoedigend aan, met een blik van alles komt wel goed. Ik ben blij dat ze er is. Maar ik vind het wel een beetje zonde dat we het nog altijd verstoppen. Daarom hebben Mercy en ik besloten dat we het vertellen in onze avond in “ons” penthouse. Ik wou het eigenlijk op het vliegtuig doen, vanwege mijn angst. Maar dat vond Mercy te aanstellerig tegenover de andere mensen op het vliegtuig. We zitten wel in de business class, maar toch hé. Ik knijp nog wat harder, want ik denk dat ik een windvlaag voel aan de linkerflank. Nu begin ik het te knijpen. Ik heb zin om Mercy in mijn armen te nemen en haar dood te knuffelen. Om haar geur op te snuiven. Gewoon om me veilig te voelen. Maar dat gaat niet. Maar dan krijg ik een idee, het is misschien een beetje doorzichtig, maar ik heb nood aan haar, alsof ze een drug is waaraan ik zwaar verslaafd ben. Ik neem pen en papier en schrijf er een korte boodschap op: Toiletten, heb je nodig. Kom een beetje later zodat het niet te hard opvalt. Ik leg het nonchalant in haar schoot. Ze leest het en knikt eens. Ik sta op en loop richting toiletten. Na een paar minuten komt ook Mercy elegant, zoals altijd, aangelopen. Onmiddellijk neem ik haar in mijn handen en snuif ik haar geur op. Ik kan niet genoeg krijgen van haar geur. 'Alles komt ok Tommie.' Zegt ze. Over een paar uur zijn we van het vliegtuig en vanaf vanavond hoeven we niet meer stiekem te doen. Ik glimlach en geef haar een zacht kusje. ' Kom, laten we terug gaan.' Zegt ze als ik haar lippen los laat. 'Wacht even...' zeg ik en ik geef haar nog een laatste kus. 'Ik heb National Treasure mee, kijk je met mij mee?' zegt ze als we onderweg zijn naar onze plaatsen. Ik knik en eigenlijk valt de rest van de vlucht nog mee. In de luchthaven kan ik mijn geluk niet op. Van zodra we in het penthouse zijn valt mijn mond open. Dit is veel mooier dan thuis. Véél mooier. Ik ga direct naar onze kamer. Toen we het er in het vliegtuig over hadden stelde Georg direct voor dat Mercy en ik een kamer delen. Want ze zijn het toch gewoon, was zijn uitleg. En ik ben daar blij mee. Iedereen zit al in de zitkamer als ik me nog snel even verfris. Als ik er eindelijk ben steekt Mercy eindelijk van wal. We hebben afgesproken dat zij het woord voert. Zij is er beter in en van haar nemen ze meer aan. Ik ben doodnerveus als Mercy zegt: 'Jongens, ik heb groot nieuws...'
Mercy POV
De zenuwen gieren door mijn lijf op een snelheid waar een jaguar jaloers zou op zijn. 'Jongens, ik heb groot nieuws...' zeg ik om de spits af te bijten. 'Ik heb sinds kort een vriend.' Even zie ik 2 geschokte gezichten, die van Bill en Gustav. Maar Gustav herpakt zich snel en zegt: ' Ik wist het! Ik zag het aan je gezicht. Wie is de gelukkige? Ken ik hem?' Nog even haal ik diep adem. ' Ja je kent hem, je kent hem goed.' Nog even ademen. 'Het is Tom.' Stilte voor de storm. Zowel Gustav als Bill zijn te verbaasd om te reageren. Maar dan staat Bill op en omhelst me: 'Proficiat, ik hoop dat je mijn broertje gelukkig maakt.' Hij laat me los en loopt naar Tom. Ook Tom krijgt een omhelzing en de volgende woorden: 'We zijn niet meer met 2, maar ik ben er nog altijd.' Tom knikt en kijkt naar Gustav, die nog altijd verbaasd is. ' Ik ben zo blij dat het eindelijk wat geworden is.' Zegt hij uiteindelijk. Zowel ik, als Georg, Tom en Bill fronsen onze wenkbrauwen. 'Ik had het al lang door dat jullie verliefd waren, maar wijze Gustav hield zijn mond!' We lachen allemaal eens. Ben ik blij dat dit van mijn lever is. Nu hou ik me voor om nooit nog iets verborgen te houden voor mijn vrienden....

Deel 22, ik zou dit graag opdragen aan Loo=) omdat ze mijn trouwste een meest verslaafde lezeres =)

Mercy POV
Iedereen is al naar bed, maar ik zit nog op het terras de skyline van Caïro te bewonderen. Ik hou van steden want ze slapen nooit, ze bruisen altijd van de energie, er is altijd wel iets te beleven. Maar ik wil er geen kinderen opvoeden. Kinderen hebben een rustige omgeving nodig, een tuin, frisse lucht. Maar dat is voor later. Nu wil ik genieten. Eerst wou ik gaan studeren in oktober. Maar nu ben ik daar niet meer zo zeker over. Nu wil ik eerder een jaar bij Tom en de jongens blijven. Maar dat gaan mijn ouders nooit goedkeuren. Maar ik wil niet helemaal alleen naar Rome. Ik heb al een leuk appartementje, het is van oma dus ik moet alleen de rekeningen betalen, geen huishuur. Ik denk dat ik toch ga studeren. Of toch niet? Geen flauw idee. Maar ik ga kunstgeschiedenis studeren. Ik hou enorm van antiek en ik heb altijd bij een veilinghuis als Sothebies willen werken. Dus kunstgeschiedenis lijkt mij een logische keuze. Of toch psychologie of filosofie? Ik weet het absoluut niet. Maar 31 juli moet mijn formulier binnen zijn. Zodat ik in oktober kan gaan studeren. Daar ga ik nu mijn kop niet over breken. Ik wil genieten, het zo goed mogelijk in mij opnemen. 'Waaraan is mijn mooi meisje aan het denken?' vraagt Tom poeslief. Ik hoor dat hij de nadruk legt op mijn en mooi. ' Aan de toekomst.' Ik hoor hem eens grinniken, Bills motto is niet voor niks leb die sekunde. Zij twee denken enkel en alleen aan het heden. Hij komt naast mij zitten en slaat zijn armen om mij heen. 'Kan ik helpen?' vraagt Tom dan. Ik knik eens en zeg dan wat er op mijn lever ligt. 'Ik weet niet of ik wel wil gaan studeren in oktober. En als ik dan toch ga studeren, neem ik dan kunstgeschiedenis, psychologie of filosofie. Weet jij het schatz?' Ik zie hem denken en wacht af terwijl ik zijn mooi gezicht in me opneem. ' Als ik aan mezelf denk, dan zeg ik: tour met me mee. Maar als ik aan jou en je ouders denk: ga maar studeren. Maar de richting. Filosofie al niet. Ik zou voor psychologie gaan. Dat is typisch jou.' Het is even stil. ' Maar kunnen we nu aan het heden denken? Ik knik eens en ik begrijp wat Tom bedoelt. Ik druk zacht mijn lippen op de zijne. Hij staat recht zonder te stoppen met mij te kussen en tilt me zachtjes op. Want het begint toch een beetje koud te worden. Hij draagt me naar onze kamer en legt me zachtjes op het bed. Dan komt hij boven mij hangen en we kussen nog een beetje verder. Maar we stoppen na een tijdje, want we moeten er morgen vroeg uit. Te vroeg naar mij smaak. Want we gaan morgen voormiddag de stad verkennen...

Deel 23, het aantal leerlingen in mijn ouder klas. sorry, maar ik was juist aan het afgelopen schooljaar aan het denken(a)

'Opstaan Mercy.' Hoor ik Tom zeggen. 'We gingen toch de stad in? Zonder onze organisator en leider gaat dat niet lukken denk ik. En momenteel ligt die persoon nog in haar bed.' Ik grom eens, als teken van ja. Ik strompel uit bed. Ik haat ochtenden. Ik was mijn gezicht en doe wat mascara op. Ik heb comfy kleding aan. Een jaren '50 jeans met hoge taille en een hemdje. Nu nog mijn slippers en handtas en we zijn klaar om Caïro te laten daveren op zijn grondvesten.
Ok, ik wil een bestemming waar het niet zo warm is! Het is 37° c in de schaduw en ik heb het zo warm dat ik begin te geloven dat ik aan het koken ben. We lopen al 3 uur rond en het zijn de meest vermoeiende 3 uur sinds mensenheugenis. Tom wil terug naar het penthouse, waar er airco is, en zaagt dus constant. Gustav en Georg zijn lastig van de warmte. En Bill is hyper puur van enthousiasme. Na het middagmaal, waar ik het bijna aan de stok kreeg met een politie agent omdat je de vorm van mijn bh door het hemdje heen ziet, besluit ik om de activiteit van vanmiddag met die van morgenmiddag te wisselen. We gaan vandaag snorkelen in de plaats van morgen! En dan gaan we morgen wel naar het Egyptologisch museum. We passeren nog even in het penthouse om onze zwemspullen te nemen en vertrekken dan met de auto naar de kust. Op het strand kunnen we ons omklede in zo van die cabinetjes, maar slimme Mercy heeft haar bikini al onder haar kleren aangedaan! Ik neem dus al plaats op de boot en even heb ik zin om terug aan wal te gaan. Ik heb het niet zo op boten, of water. De jongens mogen dus gerust snorkelen, maar ik kijk wel toe. Bill amuseert zich kostelijk, wat goed is. Misschien is hij straks zo moe dat hij geen energie meer heeft om hyper te doen. Georg en Gustav genieten van het landschap onder de zeespiegel en Tom zwemt gewoon wat rond. Ik zit op de rand van de boot met mijn voeten in het water, om wat afkoeling te krijgen. En dan komt Tom aangezwommen. Ik voel nattigheid, letterlijk en figuurlijk, en trek mijn voeten snel terug. Maar niet snel genoeg. Net op tijd pakt hij mijn linkerbeen vast en trekt me snel maar voorzichtig bij hem in het water. Hij neemt me stevig vast omdat ik niet de reflex heb om te zwemmen. 'Toooom!' schreeuw ik. 'Ik wou droog blijven! En ik wil niet snorkelen!' Pas dan merk ik de lach op zijn gezicht op. Hij is iets van plan. 'We hoeven toch niet te snorkelen?' Ok, hij is dus echt iets van plan. 'Kom.' En hij zwemt weg. Ik zal hem maar volgen zeker?....

Sorry da het zo lang geduurd heeft, vanaf nu ga ik terug regelmatig een deel postte

Na 5 minuutjes te hebben gezwommen komen we aan bij een grote rots. Tom, die de hele tijd voor mij heeft gezwommen, draait zich nu om. 'Nu moeten we even duiken, maar ik hou je hand vast. Ik ben er altijd.' Zegt hij kalm, en ik hoor dat hij lichtelijk buiten adem is. Hij steekt zijn hand uit en een beetje onzeker leg ik mijn hand in de zijne. Tom gaat onder water en ik volg hem. Na even omringd te zijn door water kom ik boven en neem ik direct een grote hap lucht. We zijn in de rots, wat ik een beetje raar vind. Tom klimt uit het water en gaat in de rots zitten, alsof het water een band heeft geslepen uit de rots. Een beetje bang voor wat er gaat komen ga ik naast Tom zitten. 'Nu moet je eens naar de bodem kijken, schatz.' Fluistert hij in mijn oor. Ik zie dat de hele bodem bedekt is met mooie, kleurrijke koralen. 'Het is zo mooi!' zeg ik verbaasd. Het is zo kleurrijk en mooi, zo iets als een plaats die nog nooit iemand heeft ontdekt. 'het is mooi,' zegt Tom terwijl hij diep in mijn ogen kijkt. ' Maar het kan nooit zo mooi zijn als jij.' En dan kust hij me. Dit is perfect! Het moment waarvan ik droomde. Met mijn prins in de witte mustang^^. Het is een moment waaraan ik mijn hele leven zou willen besteden. Maar het is slechts een moment, en dat word pijnlijk duidelijk als iemand onze namen roept. 'Mercy?! Tom?!' roept Bill. 'Waar zijn jullie? Ik en de rest gaan vertrekken, en jullie moeten mee!' Nouja, dank je Bill. 'Scheisse.' Hoor ik Tom zeggen. 'We moeten terug Tommie.' Zeg ik uiteindelijk als hij niet echt van plan is om mij los te laten. 'Uhu, ik kom.' Ik laat me al in het water glijden en spreid mijn armen open. Hij gaat rechtop staan en springt in het water waardoor ik een grote golf in mijn gezicht krijg. 'Thanks.' Zeg ik zo sarcastisch mogelijk. 'Kom, straks worden we hier achtergelaten.' Ik hoor Tom lachen. 'Dat is toch niet zo erg?' zegt hij op een vreselijk sexy manier. 'Ik heb honger, en je wilt toch niet dat ik jou opeet.' Zeg ik hem. Tom drukt nog een kus op mijn lippen en steekt dan zijn hand uit, om samen te duiken. Ik leg mijn hand in de zijne en dan is er weer dat drukkende gevoel dat je altijd hebt als je onder water zwemt. Als we terug 'thuis' zijn, ben ik zo moe dat ik slechts in de zetel kan neerploffen en eens goed geeuw...

het is nogal een lange, ik weet het. Maar hij is een beetje uitgelopen, sorry daarvoor.
GROOT NIEUWS: Mercy heeft een concurente! Sylvie blijft beweren dat Tom van haar is! opgepast Mercy, Sylvie is in da house xP

Tom POV
Deze nacht heeft veel te kort geduurd. Het was al laat voor we naar de kamers gingen en toen begon het te onweren- wat ik nogal raar vond- en ik heb het niet echt op onweer, ik haat die geluiden en zo. Mercy nam me stevig in haar armen en begon stilletjes een liedje te zingen. Nu valt het me pas op hoe mooi ze kan zingen, haar stem lijkt een beetje op die van Beyoncé als ze zingt. Maar voor het onweer compleet gedaan was viel ze op mijn borst in slaap. Lekker comfy voor mij. En ik sta, naar mijn gewoonte althans, vroeg op. Want ik heb een verassing voor Mercy. Vandaag zijn we een week en half samen. Alhoewel ik haar nog altijd niet officieel gevraagd heb. Maar dat komt nog wel. Ik maak har favo ontbijt klaar, namelijk toast met americain preparé, en hete Engelse thee. Zo stil mogelijk loop ik naar onze kamer en ik zet de schotel op het make-up tafeltje. Ik ga boven Mercy hangen en geef haar een kusje op haar voorhoofd. Ik zie dat ze begint te glimlachen. 'Guten morgen, schatz.' Zeg ik zachtjes. ' Zo vroeg al wakker? Straks begin ik echt te geloven dat je ze niet alle vijf meer hebt Tom.' Zegt ze met een ochtendstem. 'Ok, dan eet ik deze lekkere toastjes met preparé wel zelf op.' Zeg ik plagerig. Meteen zie ik haar gezicht opklaren. 'Toast met preparé?' vraagt ze. Ik knik eens. 'Speciaal voor mijn Mercy.' Ik neem de schotel, ga naast haar zitten en scheur een stukje af van de toast. Ik hou het voor haar mond en gretig eet ze het op. Ze neemt de tas vast en neemt een klein slokje thee. 'Auw!' roept ze uit. 'Wat is er, schatz?' ' Die thee is heet.' Is haar antwoord, en ik zie dat sexy pruillipje te voorschijn komen. Ik kus haar en vraag dan: 'Gaat het al beter?' ze knikt en eet verder haar ontbijt op. Als ze alles op heeft zet ik de schotel terug op het make-up tafeltje en kom weer naast Mercy
zitten. We hebben de hele voormiddag vrij. Om 2 uur gaan we wel naar zo'n stom museum. Maar ik word uit mijn gedachten gehaald door Mercy die zit te giechelen. 'Wat is er?'vraag ik. 'Ik zit me net te bedenken hoeveel meisjes me niet zouden vermoorden om hier te kunnen zitten. En hoeveel er niet gaan wanhopig zijn als ze weten dat Tom Kaulitz een relatie heeft.' En hup, daar is die giechel weer. 'Waarom denk je daaraan?' vraag ik verder. 'Gewoon.' Is haar antwoord. 'Ik weet eigenlijk niet waarom. Ik denk er gewoon aan.' 'Mijn lieve kleine Mercy toch, altijd bezorgt over wat de mensen gaan denken.' Zeg ik met een zoetgevooisde stem.
'Maar weet je wat schatz?' zeg ik er achteraan. Ze knikt nee en wacht op mijn antwoord. ' I don't care, ik wil je gewoon voor mij.' Na dit gezegd te hebben druk ik mijn lippen zacht op de hare en duw haar zachtjes met haar rug op het bed...